پویش رنگآمیزی روستای شانهتراش تنکابن، فراتر از یک اقدام زیباسازی، نمادی از همافزایی مردم و نهادهای مدیریتی در مسیر توسعه پایدار و ثبت جهانی است.
عکاس(مصطفی شانچی) منبع: خزرنما
برنامه ثبت جهانی روستاهای گردشگری که از سوی سازمان گردشگری ملل متحد (UN Tourism) حدود پنج سال پیش با رویکردی نوین آغاز شده، مبتنی بر پویایی زندگی روستایی و مشارکت جوامع محلی است.
اکنون شانهتراش تنکابن نیز یکی از روستاهای ایران به حساب میآید که به زعم کارشناسان معیارهای لازم برای قرار گرفتن در فهرست روستاهای جهانی را دارد.
البته برای شانهتراش قرارگرفتن در این فهرست اتفاقی نیست؛ این روستا سالها پیش مسیر توسعه پایدار را با تکیه بر مشارکت جامعه محلی و کمک تسهیگران طی کرده است، به همین دلیل هم موفق شد با تکیه بر سرمایه اجتماعی و دیگر اقدامات در فهرست هشت نامزد روستاهای جهانی گردشگری ایران قرار بگیرد.
به گفته کارشناسان آنچه باعث شده شانهتراش به یک نام در حوزه گردشگری ارگانیک تبدیل و به عنوان یکی از ۸ نامزد ثبتجهانی معرفی شود، شکلگیری خودجوشِ شبکهای منسجم از اقامتگاههای بومگردی، احیای صنایعدستی فراموششده، راهاندازی موزه، احیای بافت سنتی و تکمیل زنجیره ارزش گردشگری در این منطقه است.
اکنون شانهتراش یک الگوی حفاظت بهرهبرداریمحور به شمار میآید؛ به این معنی که حفاظت از منابع طبیعی و بومی، مستقیماً با معیشت و سودآوری جامعه محلی گره خورده و همین موضوع قرار است ضامن توسعه پایدار و از سوی دیگر یک امتیاز برای رقابت در این مسیر باشد.